ಹೊಂದಾಣಿಕೆ

ಮಾತು ಮನಸನ್ನ ಮುರಿದರೆ 

ಮೌನ ಹೃದಯವನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತದೆ 

ಪ್ರೀತಿ ಆಸೆಗಳನ್ನ ಕುಣಿಸಿದರೆ  

ದ್ವೇಷ ದೇಹವನ್ನು ಕುದಿಸುತ್ತದೆ 

ಆಭರಣ ರೂಪವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೆ 

ಅಳು ಮುಖವನ್ನು  ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ 

ನೋಟ ಹಿತವನ್ನು ಬೀರಿದರೆ 

ಚಟ  ಚಟ್ಟವನ್ನು  ಏರಿಸುತ್ತದೆ 

ನಲಿವು ಉತ್ಸಾಹ ತಂದರೆ 

ಹಸಿವು ಹೊಸ ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತದೆ  

ಊಟ  ದಾಹವನ್ನು ನೀಗಿಸಿದರೆ 

ಪೇಚಾಟ ಮನುಶನನ್ನ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ 

ವಿದ್ಯಾ ತನ್ನ ತನವನ್ನು ಕಲಿಸಿದರೆ

ಹಣ ತನ್ನವರನ್ನು ದೂರವಿಡುತ್ತದೆ 

ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮನೆಯನ್ನು ಬೆಳಗಿದರೆ 

ಹೊಡೆದಾಟ ಸಂಭಂದಗಳ ಒಡೆಯುತ್ತದೆ 

ಕನಸು ಸೊಗಸನ್ನು ತಂದರೆ  

ಮುನಿಸು ಮನುಶತ್ವವನ್ನು ಸುಡುತ್ತದೆ

ಸ್ವಂತಿಕೆ

ಮೋಡದ  ಹಿಂದೆ ಇಣಿಕಿ ನೋಡದಿರು 

ತೋರು ಮೊಗವನ್ನ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲೂ 

ಎಲ್ಲಿ ಓದಿ ಹೋಗುವೆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಯಂದು 

ತಪ್ಪದೆ ಬಾ ಹತ್ತಿರ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ದಿನದಂದು 

ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೆ ನೀ ಹುಟ್ಟುವೆಯಲ್ಲ 

ಯಾಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯ ಪಾಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ 

ಬೆಳೆಯುವ, ಕ್ಷೀನುಸುವುದು ನಿನ್ನ ಗುಣವೆಂದು 

ಜನ ಗೊಣಗುವ ಮುನ್ನ ಮುಖ ತೋರು ಬಂದು 

ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವೆಯಲ್ಲ 

ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ಪರಿಚಯ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ 

ತಿಳಿಸು ನೀ ಇಲ್ಲದೆ  ಸಮುದ್ರ ಉಕ್ಕೆರುವುದಿಲ್ಲ 

ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಪಥದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು !

ಪ್ರೀಮಿಗಳು ಮಧುಚಂದ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾರಾರೆಂದು!

ಋತು

ಋತು ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ 

ಹೊಸ ಗಾಳಿಯು ಬೀಸುತಿದೆ

ವಿಜಯ ತುಂಬಿದ ಸಂವತ್ಸರದ 

ನವ ವಸಂತವು ಬರುತಲಿದೆ

ಕರಿ ಕೋಗಿಲೆ ಚಿಗುರನು ತಿನ್ನುತಲಿ 

ಸ್ವರ ಹಿಡಿದು ಹಾಡುತಿದೆ

ಹೂಗಳ ಗೊಂಚಲ ತುದಿಯಲ್ಲಿ   

ಭೃಂಗಗಳು  ಸುಸ್ವರ ಸೂಸುತಿವೆ 

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳ ಚಂದವನು  

ಬರಿ ಪದಗಳಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಬಹುದೆ  

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಹಸಿರು ಉಡುಗೆಯನು  

ಹೊಸ ಹಾಡಲಿ ಹರಿಬಿಡಬಹುದೆ

ನೂತನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆಗಮನ 

ಧರಣಿಗೆ ಹೊಳಪನು ನೀಡುತಿದೆ 

ವಿನೂತನ ಭಾವದ  ಆಸೆಗಳು 

ಮೂಡುತ ಮೈ ಮನ ಕುಣಿಸುತಿದೆ

ಜೋ... ಜೋ

ಮಲಗು  ಮಲಗೆನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಗಿಣಿಯೆ 

ಅಗೆದರು ಬರಿದಾಗದ ಪ್ರೇಮದ  ಗಣಿಯೆ 

ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಳೆಯೇ 

ಮಲಗುಸಿವೆ ಎದೆಮೇಲೆ ಸುರಿಸುತ್ತ  ಮುತ್ತಿನ ಮಳೆಯೇ     ಜೋ... ಜೋ 

ಹಗಲೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿ ಕಾಲು ನೋವುತಿದೆಯೇ 

ಮೃದುವಾದ ಪಾದಕ್ಕೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ  ವತ್ತುವೆ   

ಇರುಳಲ್ಲಿ ತಾರೆಗಳಂತೆ ಮಿನುಗುತಿಹೇ ಚಲುವೆ   

ಮಲಗಿಸುವೆ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಸುರಿಸುತ್ತ ಒಲವಿನ ಸುಧೆಯೇ  ..  ಜೋ... ಜೋ  

ಮೆತ್ತನೆ ಹಾಸಿಗೆಗೆ  ಮಲ್ಲೆ ಗುಲಾಬಿ ಜೋಡಿಸಿರುವೆ  

ಹಿತವಾದ ರಾತ್ರಿಯಲಿ  ಚಂದಿರನ ಕರೆತರುವೆ  

ಮಲಗದೇ ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಆಟ  ಆಡಿಸುವುದು ಸರಿಯೇ 

ಮಲಗುವ ಬಾ  ಮನದಿನ್ನೇ ಸವಿಯುತ್ತ  ಜೇನಿನ ಹನಿಯನ್ನೇ    ಜೋ... ಜೋ 

ಅವರಾರಿಲ್ಲ

ನಲ್ಲೆ ಆಣೆ  ಮಾಡಿ ಹೇಳುವೆ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದು ನಿನ್ನೋಬ್ಬಳನ್ನೇ
ತಲೆಎತ್ತಿ ಅಂದದ  ಹುಡಿಗಿಯರ  ಎಂದು ನೋಡದೆ ಬಂದೆನೆ 

ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳ್ತಿಯ  ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ ಹುದುಗಿರ ದಂಡೆ ಇರ್ತಿತ್ತು
ಅವರ ಜೊತೆ ನಲಿದಾಡಿದ ಸಮಯದಿ ಕವನಗಳು ಹೊರಬರ್ತಿತ್ತು

ಸುತ್ತ ಸುಂದರ  ಹುದುಗಿಯರಿದ್ರು ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ  ರಾಕಿ  ಕಟ್ಟಿದ್ರು  
ಒಲವ ಚಲುವ ಆರಾಧನೆ ಇಂದ ಕವನ ತಾನಾಗೆ ಬರ್ತಿದ್ವು 
ಬರೆದ ಕವನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ  ಓದಲು ಅವರು ಹಾಗೆ ಸೇರ್ತಿದ್ರು

ಮಾತಿಗೊಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವ  ಕೃಷ್ಣನ ಜಾತಿಗೆ ನೀ ಸೇರದವನು
ಮುಖವ ನೋಡದೆ  ಅಂದ ಚಂದದ ವರ್ಣನೆ ಕವಿತೆಲಿ ಹೇಗೆ ಇರ್ತಿತ್ತು

ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ  ಭಾವನೆಯ ಕನಸು ನಂಗೆ ದಿನಾ  ಬೀಳ್ತಿತ್ತು
ಕನಸಿನಲಿ ಮೂಡಿದ ರೂಪದ ಚಂತನೆ  ಕವನದಲಿ ಹೊರಬರ್ತಿತ್ತು
ಅದರ ಆರಾಧನೆ ಇಂದ ನಿನ್ನಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿತಿತ್ತು

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕವನಗಳ ವಸ್ತು ನಾನು ಯಾವತ್ತು ಆಗಿಲ್ಲ
ಕನಸಿನ ಹುಡಿಗಿ ಜೊತೇನೆ ಹೋಗಿ ಸಂಸಾರ ಮಾಡು ನೀನು ನನಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ

ಎಸ್ಟೆ ಸುಂದರ ಹುದಿಯರು ಇದ್ರೂ ನಿನ್ನಂತೆ ಅವರಾರಿಲ್ಲ
ಕೆಲಸದ ಬಳಿಕ  ಕಲ್ಯೆಳೆಯುವ ಅವರ  ನಿನ್ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಕೆ ಸರಿಹೊಗಲ್ಲ
ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ನಿನ್ನ ನಾನು ಎಂದೆಂದು  ಮರಿಯಲ್ಲ :)

ನೀನಾರೋ

ಹಿತವಾದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ  ಸುಳಿವ ತಂಗಾಳಿಯಲಿ
ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆವವ  ನೀನಾರು ?

ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹೊದಿಕೆಯಲಿ ಅವಿತು
ಕಿಟಿಕಿಯ ಬಳಿ  ಇಣಿಕಿ ಕದ್ದು ನೋಡುವವ ನೀನಾರು

ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲಿನಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂ ಬಿಟ್ಟು 
ಹೃದಯಕೆ ಗುರಿಇಟ್ಟು  ಹೊಡೆದವ  ನೀನಾರು
ರತಿಯು ನಾಚುವಂತೆ ನಾಚಿಕೆಯು
ಬರುತಿಹುದು ಅದನೋಡಿ ನಗುತಿರುವವ  ನೀನಾರು

ದೂರದಲಿ ನಿಂದು ಹಾರುವ ಮುತ್ತನ್ನು
ಕೊಟ್ಟು  ಮೈ ಬಿಸಿ ಏರಿಸುತಿರುವವ ನೀನಾರು
ಹುಣ್ಣಿಮೆ ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಆಸೆಗಳ ಉಕ್ಕಿಸಿ
 ಸೇರೆಯಿಡಿಯಲು  ಬಂದವ  ನೀನಾರು

ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಂತಿಯ ಬಿಗಿದು ಪ್ರೀತಿರಾಗವ
ನುಡಿಸಿ ನನಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯುವವ ನೀನಾರು  
 
ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೇ ನೆನಪಾಗುವುದು
ಚಂದಿರನಲಿ ಅವಿತಿರುವವನೆ ನೀನಾರೋ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ದಿನದಂದು ಬಿಳಿಯ ಉಡುಗೆಯ
 ಉಟ್ಟು ಕೆಂಗುಲಾಬಿ ಇಟ್ಟವನು ನೀನಾರೋ
ನೀ ಇಟ್ಟ  ಗುಲಾಬಿಯ ಮುಡಿದು ಎದುರಿಗೆ
ಬಂದರೋ  ಅರಿಯದೆ ಹೋಯಿತೆ ನಾನ್ಯಾರೋ

ನೆನಪಾಯಿತು

ದೂರದ ಉರಿನಲ್ಲಿ ಹಿಮದ ಆ ಮಳೆಯಲಿ
ಛಳಿಯ ಆ ಗಾಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಯಿತು

ಮೋಡಗಳ ಮರೆಯಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಅರಮನೆಯೊಂದು
ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಅನಾವರಣವಾಯಿತು 
ಮುಂಜಾವಿನ ಗಾಳಿಯ ಮಹಡಿಯ ಕಿತಿಕಿಯಲಿ
ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳು ಹಾರುತ್ತ ನನ್ನ ಕರಿತಿತ್ತು

ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಬಿದ್ದಂತೆ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬಿಡದಂತೆ ನನ್ನ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು
ನೀ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟ ಪತ್ರವ ಹಿಡಿದ ಹಂಸವೊಂದು
ಹಾರುತ್ತ ಹಾರುತ್ತ  ನನ್ನಕಡೆ ಬಂದಂತೆ ಆಯಿತು 

ನಿನ್ನೊಲುಮೆ ಅರಮನೆಗೆ  ಪ್ರೀತಿಯ ಸೆರೆಮನೆಗೆ
ಭಂದಿಸಿ ಕರೆತರುವಂತೆ  ಪತ್ರದಲಿ ಬರೆದಿತ್ತು
ಹೆಗಲಲಿ  ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ತೇಲುತಾ  ಸಾಗಿದ ಹಂಸ
ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಾ ಅರಮನೆಗೆ ಸೇರಿದಂತಾಯಿತು

ಒಲವಿಂದ ನೀ ಬಂದುದೂರದಿಂದಲೇ ನಿಂತು  

ಚುಂಬಿಸಿದಾಗ ಮೈ ಬೆವರಿ ನೀರಾಯಿತು 

ಬಂದಿಯಾಗಿರುವೆ  ಒಳಗೆ ಬಳಿಬಂದು ಬೀಗ ತೆಗೆ 

ತೆಗೆದಾಗ ಬಾಗಿಲು ಮಂಚದಿಂದ ಬಿದ್ದಂತಾಯಿತು