ಅನಿಸುತಿದೆ

ನೀ ಇಲ್ಲೇ ಇರುವೆ ಎಂದು

ನನಗೀಗ ಅನಿಸುತಿದೆ

ನಾ ಎಲ್ಲೇ ಹೋದರು ಇಂದು

ನಿನ್ನ ನೆರಳೇ ಕಾಣುತಿಹೆ

ತುಂತುರು ಮಳೆ ಬಿಸಿಲಿನಲಿ

ತುಂಟಾಟ ಆಡುತಿದೆ

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಂಚನದಲ್ಲಿ

ಕನಸೊಂದು ಬೀಳುತಿದೆ

ಉಲ್ಲಾಸದ ಛಳಿಯ ತಂಗಾಳಿಯಲಿ

ನನ್ನ ಮನಸು ಹಾರಾದುತಿದೆ

ನಿನ್ನ ಒಲವನು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಬಯಸುತಲಿ

ಹಾಡೊಂದನು ಗುನುಗುತಿಹೆ

ನಿನ್ನ ನೆನೆಯುತ ಗೀಚಿದ ಕವನವನು

ಓದುತ ಮಲಗಿರುವೆ

ಮಲಗಿದ ಮಂಚವು ನಲಿಯುತಲಿ

ನಿದಿರೆಯ ಓಡಿಸುತಲಿದೆ

ಅಂದದ ನಿನ್ನಯ ಮೊಗವು 

ಚಂದಿರನ ಹೋಲುತಿದೆ 

ಮಂದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಮುಂಚುವ ನೀ 

ಬಂದು ಬಳಕುತ್ತಾ ನನ್ನನು ಸೇರು 

ನನ್ನವಳು

ಮೃದುವಾದ ಮೊಗದವಳು
ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಅರಳದವಳು
ಅರಳುವಳು ನನ್ನ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ

ಬಿಸಿಲಿಗೂ ಹೆದರದವಳು
ಚಳಿಗೂ ಬೆದರದವಳು
ಬೆದರಿಸುವಳು ಪುಟ್ಟ ನೋಟದಲ್ಲಿ

ಹೂವಿನ ತೂಕದವಳು
ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರದವಳು
ಹಾರುವಳು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ

ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ ಉಬ್ಬದವಳು
ತೆಗಳಿಕೆಗೆ ಕುಗ್ಗದವಳು
ಕುಗ್ಗುವಳು ನಾನಿಲ್ಲದೆ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ

ಅಲ್ಲಿಯೂ ನಗದವಳು
ಎಲ್ಲಿಗೂ ಬರದವಳು
ಬರುವಳು ನಗುತ ಪ್ರೀತಿ ಚಲ್ಲಿ

ಯಲ್ಲಿಯೂ ಇರದವಳು
ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗದವಳು
ಸಿಗುವಳು ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ

ಗೆಳೆತನ!

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ದಿನ ಬರುವುದು ಸುದಿನ

ಇವರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಾರದೇ ಹೋಗಬಹುದು ಆದಿನ

 

ವಯಸಿನ ಹಂಗಿಲ್ಲ ಭಾವನೆಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ

ಹೇಳಬಹುದು ನಾ ಹೇಳಲು ಆಗದಿದ್ದನ್ನ

ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತು ಹಗಲಿರಿಳು ಜೊತೆಗೂಡಿ

ಸಮಯ ಕಳೆಯುತಿದ್ದೆವು ಅದು ಎಷ್ಟು ಚನ್ನ
 

ಕಾಣದೆ ಇರುವ ಇದ್ರಿಯಕ್ಕೂ ನಿಲುಕದ

ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹಾಕಲಿ ಪರಧಿಯನ್ನ

ಸನಿಹ ಬಂದು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲು ಪದಗಳಿಲ್ಲ

ಇರಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ಗೆಳೆತನ ಜೀವದಲ್ಲಿ ಅನುದಿನ
   

ಅರಿತು ಅರಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು

ಕ್ಷಮಿಸುವ ದಿನವೆಂದು ಬಂದಿದೆ ಗೆಳೆಯರದಿನ ...

ಮನವು ಮರೆವೆನೆಂದರು ಬಿಡದು

ಹೃದಯದ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿದೆ ಈ ಗೆಳೆತನ!..

ಕಂಡೆ ನಿನ್ನನ

ಮೋಡಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ ನಿನ್ನನ
ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ಅದನು ನಾ ಹಾಡಾಗಿ

ನಿನ್ನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಮನಸಾಗಿ
ಸೋಕಿದೆ ಮಂಜು ಮೃದುವಾಗಿ
ದುಂಡು ಮೊಗದ ನೋಟಕ್ಕೆ
ನಿಂತಿವೆ ತರುಲತೆಗಳು ಬೆರಗಾಗಿ

ಹೊಳಪಿನ ಕೂದಲು ಹಾರುತಿವೆ
ಬೀಸುವ ತಂಗಾಳಿಗೆ ನವಿರಾಗಿ
ಚಿಕ್ಕ ಚೊಕ್ಕ ತುಟಿಗಳು ಮಿನುಗುತಿವೆ
ಅರಳಿದ ಕೆಂಗುಲಾಬಿ ಹೂವಾಗಿ

ಪಿಸುಮಾತಿನ ಆ ಮದುರಕ್ಕೆ
ಬಡಿಯುತಿದೆ ಹೃದಯ ಜೋರಾಗಿ
ನೀಳವಾದ ತೊಳ್ಬೇರೆಳುಗಳು
ಹೊಳೆಯುತಿವೆ ಕೋಮಲವಾಗಿ

ತುಳುಕುತಿರುವ ಆ ನಡಿಗೆಗೆ
ಬಳುಕುತಿದೆ ಸೊಂಟ ಸೊಗಸಾಗಿ
ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿದ ಈ ಮೈ ಮಾಟಕ್ಕೆ
ನಾ ಬರೆದೆ ಕವಿತೆ ಕವಿಯಾಗಿ

ಸದ್ದು ಮಾಡದೇ ಬಂದನೆ

ಅಂಬೆಗಾಲಿದುತ ಬಂದ ನವನೀತ ಚೋರ.... ಕೃಷ್ಣ!
ಹೆಜ್ಜೆ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಸದ್ದು ಮಾಡದೇ ಬಂದನೆ .

ಗೊಲ್ಲ ಬಾಲಕರೋದಗೂಡಿ ಓಡೋಡುತ ಬಂದ
ಗೋವುಗಳ ಕಾಯಲು ಕೊಳಲು ಪಿಡಿದು ಬಂದನೆ .

ಹಾಲು ಮೊಸರು ತುಪ್ಪ ಹಸಿ ಬೆಣ್ಣೆ ಕದಿಯಲು ಬಂದ
ಚುಡಾಯಿಸಿ ಗೋಪಿಯರ ಕೈ ಹಿಡಿದೆಳೆಯಲು ಬಂದನೆ

ಹಿಂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಚಂಡು ಆಟ ಆಡಲು ಬಂದ
ಚಂಡು ನೆಪದಿ ಕಾಳಿಂಗನ ಸೊಕ್ಕು ಮುರಿಯಲು ಬಂದನೆ
ಹಿಡಿ ಮಣ್ಣು ತಿಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವ ತೋರಲು ಬಂದ
ಎದೆ ಹಾಲು ನೆಪದಿ ಪೂತನಿಯ ಪ್ರಾಣ ಹೀರಲು ಬಂದನೆ

ವೇಣುನಾದವ ಮಾಡಿ ಮೋಹ ಪಸರಿಸಲು ಬಂದ
ಜಲಕ್ರೀಡೆಯಲಿ ಹೆಂಗಳೆಯರ ಸೀರೆ ಕದಿಯಲು ಬಂದನೆ

ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯ ಎತ್ತಿ ಗೋವುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬಂದ
ತೊಡೆಯ ತಟ್ಟಿದ ಮಾವ ಕಂಸನ ಕೊಲ್ಲಲ್ಲು ಬಂದನೆ

ನನ್ನ ಹೆಸರಿತ್ತು

ನೀ ಎಸೆದ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರಿತ್ತು,
 ಹುಡುಕೋ ಹೋದೆ ನದಿಯಲ್ಲಿ
 ಜೀವವೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ

ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ
ಹಾರಿ ಮುಳುಗಿದೆ ಆಳದಲಿ
ಬಿಟ್ಟು ಕಣ್ಣು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೀನಿನಂತೆ

ಕೆಂಪು ಕಲ್ಲು ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲು
ಮಧ್ಯ ಹಳದಿ ಸ್ಪಟಿಕದ ಕಲ್ಲು
ನಿಂತಿತ್ತು ಆ ಕಲ್ಲು ಹೊಳೆವ ವಜ್ರದಂತೆ

ಬಾಚಿ ಹಿಡಿದೆನು ಅದನ್ನು
ಕೈಜಾರಿ ಹೋಗದಂತೆ
ನೀರಿನಿಂದೆದ್ದೆ ಹೊಸ ಉಸಿರು ಬಂದಂತೆ

ತಬ್ಬಿಕೊಂದೆನು ಎದೆಗೆ
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಿಡಿದು ನೋಡಿದೆನು ಕೆತ್ತಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನ ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಜೊತೆಗೆ
 
ನಿನ್ನ ಮನಸಿನ ಆಸೆಗಳು
ಹೀಗೆ ಅರಳುತಿರಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವೆ ಹಗಲಿರುಳು ಉಸಿರಿನಂತೆ

ಭರಚುಕ್ಕಿ

ಅಂಬರದಿಂದ ಗಿರಿಯ ತುದಿಯಿಂದ
ಸರಸರದಿ ಧರೆಗೆ ಇಳಿದೆ
ಭರಚುಕ್ಕಿಯಲಿ ನಲಿವೆ
ಕಾವೇರಿ .ನೀ ಜಾರಿದೆ

ತಂಗಾಳಿ ಸಿಂಚನ ತರುವೆ
ಮನಸಿಗೆ ಮುದವ ಕೊಡುವೆ
ಹಸಿರಿಗೆ  ಶ್ವೇತಸೀರೆ  ಉಡಿಸಿ 
ಮನಸಿನ ದುಗುಡ ಕಳೆವೆ 

ಗೆಜ್ಜೆಕಟ್ಟಿ ಕುಣಿಯುತ ಬರುವೆ
ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕದಾ ನೋಟ ಕೊಡುವೆ
ಮುತ್ತಿನರಾಸಿ ಚಲ್ಲಿದಂತೆ ಚದುರಿ 
ಹಾರುವ ಮಾಯಾಂಗನೆ ನೀ ಚಲುವೆ  

ಧರೆಗೆ ತಿಳೀ ಬಿಳಿ ಹಾಲನ್ನು ಎರೆವೆ
ನಿನ್ನ ವೈಯಾರಕೆ ಸಾಟಿ ಇದೆಯೇ
ಸುರಲೋಕದ ಸೊಗಸು ಸುರಿಸಿ
ಭೋರ್ಗರೆಯುತ ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆವೆ

-ಪ್ರಭಂಜನ.